Ρεμπελίσκος

Που είναι το αστείο;

Έχω μια φίλη, που παρόλο που δεν έχουμε φτάσει ακόμα στα μέσα Ιουλίου, έχει γίνει ήδη κατράμι από το μαύρισμα. Κάποια στιγμή που το μαύρισμά της έγινε αντικείμενο χαβαλέ της παρέας, θυμήθηκε την περιπέτεια που της περιέγραψε μια δική της φίλη και λάτρης του μαυρίσματος, στην πισίνα ενός ξενοδοχείου. 

Ήταν ένα μεσημέρι ενός Αυγούστου, όταν η φίλη της ιστορίας μας απολάμβανε τον ήλιο στην πισίνα κάποιου από τα ξενοδοχεία της Αττικής που ανοίγουν τις πύλες τους στην πλέμπα του απλού λαού, γιατί οι πελάτες τους είναι πολύ τσιγκούνηδες για να συντηρούν την καντίνα που έχει το ξενοδοχείο δίπλα στην πισίνα.

Κάποια στιγμή, στον χώρο της πισίνας εισέβαλαν μερικά μικρά γυφτάκια, που είδαν… φως και δεν μπόρεσαν να αντισταθούν σε μια βουτιά στην πισίνα, και την αντίστοιχη βαβούρα.

Αμέσως, το προσωπικό του ξενοδοχείου ενεργοποιήθηκε και μέσα σε μερικά λεπτά είχε μαζέψει τα γυφτάκια και τα είχε, ευγενικά, πετάξει έξω με τις κλωτσιές.

Ένα από τα λαγωνικά του ξενοδοχείου, αντικρίζοντας την φίλη που λιαζόταν με τα βραχιόλια και τα κρεμαστά της, κατάλαβε πως έπρεπε να δράσει. Την πλησίασε και της είπε “κι εσύ, σήκω! Προχώρα, έξω!”

Η γυναίκα σάστισε, ο σερβιτόρος επέμενε, και αναγκάστηκε να του δείξει την ταυτότητά της και να φωνάξει μέχρι και τον άντρα της για να το επιβεβαιώσει. Από τότε μάλιστα, απ’ ότι έμαθα, έχει να το λέει το περιστατικό που της έτυχε, ως μια μεγάλη ντροπή που έζησε κάποτε εξαιτίας του μαυρίσματος της.

Το θέμα δεν είναι το πολύ μαύρισμα που κάνει και κακό, αλλά κι εγώ δεν μπορώ να αντισταθώ καθώς η ενέργεια του ήλιου όσο επικίνδυνη και να είναι, είναι και αυτή που κινεί δίνει ζωή, και αυτό για μένα έχει εξαιρετική σημασία.

Το θέμα είναι πως περιστατικά σαν το παραπάνω, ακόμα και σήμερα τα αντιμετωπίζουμε ως αστεία, ή έστω τραγελαφικά. Είναι όμως;

Πόσο αστεία μπορεί να θεωρηθεί μια διαφήμιση που δείχνει, μια όντως παχιά γυναίκα, και δύο άντρες να στοιχηματίζουν αν θα επιπλεύσει ή θα βυθιστεί βουτώντας σε μια πισίνα;

Είναι αστείο να κλωτσάει ο πρόεδρας της διαφήμισης εταιρείας κινητής τηλεφωνίας τον Πίου το μαύρο πιστόλι από το λεωφορείο, για να χωρέσουν να ανέβουν δύο ξανθά πιστόλια;

Είναι αστεία η εύσωμη που συμπληρώνει την τριάδα, μαζί με δύο καλλίγραμμα μοντέλα, στο σπίτι του Τζάμπα της γνωστής αλυσίδας ηλεκτρικών συσκευών;

Ή μήπως είναι αστεία η κακιά αδερφή που κάθε κωμική σειρά που σέβεται τον εαυτό της, περιλαμβάνει;

Μήπως κάποια στιγμή θα πρέπει να βγάλουμε το κεφάλι από την άμμο και να αντικρίσουμε το πραγματικό είδωλο μιας ρατσιστικής κοινωνίας, η οποία καλύπτει τις ενοχές της με τον μανδύα του κακού χιούμορ;

Μήπως και μετά από αυτή θλιβερή συνειδητοποίηση, αναλάβουμε επιτέλους και την ευθύνη που έχουμε ως πολίτες, αλλά και καταναλωτές, να παρεμβαίνουμε και να τιμωρούμε τέτοιες συμπεριφορές που σφυρηλατούν μια κοινωνία διακρίσεων και περιθωριοποίησης.

ΥΓ. Ευχαριστώ την Ρ. για την αφορμή που μου έδωσε και την παρακαλώ να μην μαυρίσει άλλο, γιατί υπάρχουμε και εμείς που έχουμε κάνει με το ζόρι τρία μπάνια μέχρι σήμερα, και μας λείπει ο ήλιος και η θάλασσα!

Advertisements

Single Post Navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: