Ρεμπελίσκος

Ανάμεσα σε Ήρωες


Στην Ελλάδα του 2013, όπου αυτοκτονούν δύο πολίτες την ημέρα. Στη χώρα που απολύονται πάνω από 1.000 εργαζόμενοι την ημέρα. Στη χώρα που μπαίνουν πάνω από 60 λουκέτα σε μικροεπιχειρήσεις και μαγαζιά την ημέρα. Στη χώρα που παιδιά αναγκάζονται ακόμα και να μην πάνε σχολείο λόγω οικονομικών δυσκολιών, ή ακόμα κι αν πάνε στιβάζονται σε τάξεις των 25-30 ατόμων. Στη χώρα που κόσμος ψάχνει στα σκουπίδια για φαγητό ή για κάτι με αξία ώστε να το πουλήσει. Σε αυτή τη χώρα, εμείς ψάχνουμε για ήρωες.

Δεν είναι ήρωας ο πατέρας, που αφού τον πέταξε στο δρόμο ο εργοδότης του στα 45, φτάνει ακόμα και να ζητιανέψει στα φανάρια για το γάλα των παιδιών του.

Ούτε η μάνα που, με δύο πτυχία και διδακτορικό, καθαρίζει σπίτια και σκάλες. Αυτή η γυναίκα δεν είναι ηρωίδα.

Δεν είναι ήρωας ο μεροκαματιάρης που δέχτηκε να πάει να δουλέψει με 15 ευρώ, για να καλύπτει τουλάχιστον τις πολύ-πολύ βασικές του ανάγκες.

Δεν είναι ήρωας ο 18άρης που δεν θα πάει στη σχολή που θα περάσει με τις πανελλήνιες, επειδή χρειάζεται να δουλέψει άμεσα για να προσφέρει στην οικογένειά του.

Δεν είναι ήρωας ο παππούλης που βολοδέρνει στην πλατεία Συντάγματος, κραδαίνοντας ένα πλακάτ που εξηγεί πως έχει όγκο στον εγκέφαλο, και ζητιανεύει την ελεημοσύνη μας.

Δεν είναι ήρωας ο μετανάστης που άλλαξε 7 πατρίδες, για να πάει να μαζέυει φράουλες στις Μανωλάδες για ένα κομμάτι ψωμί και ξύλο.

Δεν είναι ήρωες οι, μερικώς ή και παραπάνω, ανάπηροι, που κάθε τρία χρόνια πρέπει να περάσουν επιτροπή για να δει αν τους φύτρωσε νέο πόδι ή χέρι. Ούτε έχει κάτι το ηρωικό το γεγονός πως πρέπει να βρουν τρόπο να εξασφαλίσουν τα φάρμακα που το κράτος τους έκοψε.

Δεν είναι ήρωες οι ναρκωμανείς, που τη μία συλλαμβάνονται και στοιβάζονται σε κελιά ή προάυλια, και την άλλη πετιούνται στις γωνίες της Αθήνας. Δεν είναι ήρωες

Δεν είναι ήρωας ούτε ο συνταξιούχος που στα ύστερά του ζητάει χαρτζιλίκι από τον γιό του, κι ας δούλευε όλη του τη ζωή.

Κανένας από τους παραπάνω δεν είναι ήρωας.

Όλοι οι παραπάνω είναι άνθρωποι της καθημερινότητας.

Ήρωας είναι ο Σάλλας που έσωσε τις τράπεζες, μαζί με τον Τουρκολιά και τον Προβόπουλο. Εϊναι ο Μελισσανίδης που σώζει την ΑΕΚ, ο Αλαφούζος που κάνει το ίδιο για τον Παναθηναϊκό, ή ο Μαρινάκης που το έχει κάνει καιρό τώρα με τον Ολυμπιακό. Ήρωας είναι ο Μπόμπολας που ψοφάει να φέρει ανάπτυξη στη Χαλκιδική και την Ιερισσό. Είναι ο Λάτσης που πηγαινοφέρνει τα λεφτά του. Ήρωας είναι ο Βαρδινογιάννης ο αντιμνημονιακός. Ηρωίδα είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου που μας έκανε ανθρώπους.

Αυτοί είναι Ήρωες. Αυτοί, και αυτοί που θα βρει ο Σάκης Ρουβάς. Κάποιος που έσωσε κάποιον από πνιγμό. Κάποιος που έδωσε ένα φράγκο σε κάποιον άλλον. Μία επιχείρηση που αντί για 5, πήρε 10 εργαζόμενους. Αυτός που μεγάλωσε ένα παιδί που δεν ήταν δικό του. Αυτές είναι ηρωικές πράξεις. Οι ηρωικές πράξεις έχουν πάντα κλάμα, κι αν δεν μας κάνει να πλαντάξουμε, δεν είναι ήρωας.

Ήρωες κοινώς, είναι όσοι αποφασίσει να μας δείξει ο Αντ1. Αυτοί είναι ήρωες. Και για να μας αποδείξουν πόσο ήρωες είναι, θα επιστρατευτούν φίλοι, γνωστοί και γείτονες, ίσως και οι ίδιοι, και θα μας επιδείξουν τον ηρωισμό τους.

Κι εμείς μετά θα αποφανθούμε ποιος τον έχει μεγαλύτερο. Τον ηρωισμό.

 

Advertisements

Single Post Navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: